ریدیوهد، ریدیوهد، ریدیوهد
یه بچه ی کوچک اینجا هست
که دور این خونه می گرده
و هیچ وقت نمی ره
اون هیچ وقت نمی خواد که بره
و مه از تو فاضلاب بالا می آد و
در تاریکی می درخشه...!
(تا سایت سر و سامون بگیره و راه بیفته، دوباره همین حوالی ام...)
امروز صبح، نیم ساعت قبل از بیدارشدن و آماده شدن برای رفتن به سرکار، برای اولین بار تام یورک (Thom Yorke) رو دیدم ...
داشت از جلوی من رد می شد و می رفت که سوار ماشین بشه، دستم رو بالا آوردم و می خواستم صداش کنم که با دست به من اشاره ای کرد که یعنی قبل از اینکه من رو ببینی حواسم بهت بود.
منو می شناخت!!؟
خوب که نگاه کردم دیدم اد ابراین (Ed O’brien) هم کنارش ایستاده و به من لبخند می زنه.نمی دونم چند لحظه به این شکل گذشت ... ایستاده بودیم و به هم خیره شده بودیم.
حالا دیگه داشتم با گوشی ام ازشون عکس می گرفتم و شاکی از اینکه چرا دوربینم همراهم نیست! رفتم کنارشون تا خودم هم تو عکس باشم ، مثل همیشه که دستم را تا اونجا که جاداره دراز می کنم تا همه توی کادر جاشیم...انگار سالهاست با هم رفیقیم! ( مگه نیستیم؟! )
نمی دونم از چی صحبت می کردم، اد با اشتیاق به من گوش می داد و با اون لهجه ی بریتیش شگفت زده از من می پرسید: Really? و من می گفتم: Really Really و تام می خندید...
کنار یک چرخ و فلک بزرگ بودیم(خیلی بزرگ) نمی دونم کجا بودیم! نمی دونم روز بود یا شب؟ حال خوبی داشتم و این اتفاق بزرگی بود...
چند دقیقه بعد توی گوشی دنبال عکس ها می گشتم اما چیزی پیدا نکردم...دمر روی تخت افتاده بودم و صبح بود:ساعت هفت و سی و پنج دقیقه ...
هشت و ربع باید ونک باشم ، حال خوبی ندارم و این اتفاق تازه ای نیست!
پشت میز کار نشستم اما اینجا نیستم. کاش واقعا اینجا نبودم...
هدفون روی گوشم می گذارم، روی آیکون مدیاپلیر کلیک می کنم (چه خوب که دست کم می تونم همین کار را هم بکنم). مثل همیشه روی شافله...حوصله PJ Harvey رو ندارم. بعدی:Radiohead.... وای...Where the bluebirds fly حالا دیگه واقعا اینجا نیستم... جایی ام که پرنده های آبی پرواز می کنن.
تام یورک تو این آهنگ حالش اصلا خوش نیست و تو رو هم ناخوش میکنه...آواها و کلمات نامفهوم، ناله های غریب بغض دار... که گلوی تو رو هم می گیره و تو همبغض با تام یورک نمی فهمی این قطعه کی به انتها می رسه و دوباره سر از پشت میز کار در می آری...
این از معدود کارهای بی کلام ریدیوهده که میمرم براش. مخلوط Knives Out و I will با اسانس True Love Waits.
...
کاش تو خونه بودم
چقدر زود میگذره...
امروز (16 ژوئن) دهمین سالگرد انتشار سومین آلبوم ریدیوهده : OK Computer.جالبه بدونین که بعد از انتشار این آلبوم در16 ژوئن 1997 (26 خرداد 1376) بلافاصله نقدهای منفی و جنجالی زیادی در موردش شروع شد که خیلی طول نکشید چون همه به این نتیجه رسیدند که این آلبوم یک شاهکاره.
OK Computer در طول این 10 سال بارها در صدر فهرست بهترین آلبوم همه دوران قرار گرفته و بیش از 2 میلیون نسخه در سراسر جهان فروش داشته. OK Computer اولین آلبومی بود که به تهیه کنندگی نایجل گادریچ، تهیه کننده باسابقه این روزهای ریدیوهد، ضبط شد. و چیزی که باعث شگفتی خود گروه شد و شاید هنوز هم هست این بود که گروه بلافاصله بعد از انتشار این آلبوم به عنوان بهترین گروه آلترناتیو، الهام بخش گروه های تازه کار و باعث ترقی و پیشرفت بسیاری از هنرمندان کهنه کار مطرح شد.
برای شما OK Computer کجای فهرست آلبومهای مورد علاقه تون قرار میگیره؟ اصلا بهترین آلبوم همه دوران یا حتی بهترین آلبوم ریدیوهد هست؟؟؟
برای این یکی از همیشه بی تاب ترم...یاد آلبوم قبلی و تابستان پیش از سربازی به خیر...
سی و هشت سالگی ات مبارک
Sing us a song
a song to keep us warm
...there's such a chill, such a chill
استنلی دان وود کیه؟
استنلی طراح جلد آلبومهای ریدیوهد از Iron Lung EP تا امروز می باشد.
کارهای فوق العاده ی او برای آلبومهای Ok Computer و Hail To The Thief فراموش نشدنی است.
جلد آلبوم انفرادی تام یورک (The Eraser) نیز اثر استنلی دان وود می باشد که در سایت او می توانید ببینید.این آدرس سایت استنلی دان وود می باشد http://www.slowlydownward.com/
که شامل دو بخش فروشگاه و کتابخانه است. از گذاشتن وقت برای این سایت پشیمان نمی شوید
اینجا هم برخی کارهای دان وود برای ریدیوهد را می توانید ببینید.
در ضمن دان وود وب مستر سایت http://www.radiohead.co.uk/ نیز می باشد.
نمی فهمم این چیه؟
اشتباه کردم...
داشتم اسکیت بازی می کردم
حالا یخ زیر پام آب شده...
